گروه کوه نوردی کلکچال

مجله وایرد در طبقه بندی جدید خود به معرفی تمام اتفاقات ناگواری که ماجراجویان را در جریان یک اکتشاف و یا بازدید در یک غار تهدید می کنند پرداخته است.

به گزارش خبرگزاری مهر، زمانی که برای اکتشاف و یا یک گردش ماجراجویانه به غار می روید به این وسایل نیاز دارید: چراغ، طناب، قلاب، آب و غذا به اندازه کافی. در جریان کاوش در یک غار خطرات بسیاری می تواند شما را تهدید کند. در این راستا، مجله وایرد فهرستی از این خطرات را تهیه کرده است که بسیار قطورتر از لیست وسایل مورد نیاز برای سفر به نظر می رسد.

علاوه بر خطر سقوط، سُر خوردن، شکستگی اندام های بدن و هجوم خفاش ها، خطر حمله ارگانیسم های میکروسکوپی ساکن غارها که می توانند عامل انتقال بیماری های مهلکی باشند بیش از همه خودنمایی می کند.

"ریکارود پریرا اخریا"، استاد بیماری های عفونی در دانشگاه فدرال ریو دو ژانیرو توضیح داد: "افراد در تمام دنیا برای کشف طبیعت و اکولوژی شروع به اکتشاف غارها می کنند، فکر می کنم کار خوبی باشد اما با خطرات بسیاری همراه است." این خطرات نه تنها بازدید کنندگان علاقمند بلکه غارشناسان و معدنچیان را از طریق فضولات حیوانات، تماس با آب آلوده و گازگرفتگی تهدید می کند.

هرچند با وجود تمام این تهدیدات، همیشه کسانی هستند که این خطرات را می پذیرند و به اکتشاف غارها دست می زنند. "ماتیو کانز" از انجمن ملی غارشناسی نیز گفت: "غارشناسی به شما اجازه می دهد که شگفت انگیزترین چیزها را ببنید. آب های زیر زمینی، اشکال مختلف گچی و ... . هیجان انگیز است که بدانی به جایی رسیده ای که هرگز کسی به آن نرسیده است."

خطراتی که غارشناسان را تهدید می کند:

۱- هیستوپلاسموزیز: زمانی با عنوان "بیماری غار" شناخته می شد. هیستوپلاسموزیز یک عفونت ریوی در اثر آلودگی به قارچ Histoplasma capsulatum است. این قارچ، خفاش ها و پرندگان را آلوده می کند و سپس از راه فضولات این حیوانات دفع می شود. انسان در تماس مستقیم با این فضولات و یا استنشاق آن ها می تواند به این قارچ؛ آلوده شود.

این بیماری که تنها در موارد نادری مهلک است در حدود 10 روز به طول می انجامد. افراد مبتلا علائم مشابه آنفلوآنزا و یا سل را دارند. به طوری که تا قبل از 1930 این بیماری با سل اشتباه گرفته می شد. هیستوپلاسموزیز یکی از شایع ترین بیماری هایی است که غارشناسان را تهدید می کند.

غار "هانگ سون دونگ" در ویتنام، عظیم ترین غار جهان

۲- هاری: این یکی از خطرناک ترین بیماری ها برای کسانی است که در غارها زندگی کار می کنند. درصورتی که این بیماری فوراً و بلافاصله درمان نشود می تواند منجر به تشنج، کما و مرگ شود. "ویروس هاری" در رطوبت غارها پیدا می شود. رطوبت، شرایطی ایده آل برای تکثیر و زندگی طولانی این ویروس است.

متخصصان در این خصوص اظهار داشتند: "زمانی که با صدها هزار خفاشی مواجهید که در یک محیط گرم و مرطوب داخل غار، فعالیت های روزانه خود را انجام می دهند باید بدانید که ویروس هاری هم در معرض شما قرار دارد. به ویژه که این ویروس می تواند تا مدت ها در فضولات این حیوانات باقی بماند."

در حقیقت، بر پایه اطلاعات مرکز کنترل بیماری آمریکا؛ خفاش ها بزرگترین مسئولان انتقال آلودگی هستند. به طوری که این پستانداران پرنده، یکی از چهار حیوان عامل انتقال هاری بشمار می روند. این بیماری از طریق گاز گرفتگی و یا چنگ انداختن منتقل می شود. افرادی که به طور مرتب به غارها می روند باید نسبت به این ویروس، واکسینه شوند.

۳- تب خونریزی دهنده ماربورگ: ویروس ماربورگ که از خانواده ویروس ابولا است سبب بروز تب خونریزی دهنده کشنده ای می شود. به نظر می رسد که عامل انتقال این ویروس، خفاش میوه خوار آفریقایی باشد. با وجود این، بسیاری از پستانداران دیگر نیز می توانند این ویروس را منتقل کنند.

پس از حدود یک هفته نهفتگی، ویروس ماربورگ موجب  تب و دردهای عضلانی می شود. در مراحل پیشرفته تر، بیماری در 25 تا 90 درصد از موارد منجر با مرگ بیمار پایان می یابد. بین سال های 1998 تا 2000 در جمهوری دمکراتیک کنگو 128 نفر در اثر این عفونت جان باختند که بیشتر آنها معدنچیان یک معدن طلا بودند.

بخشی دیگر از غار "هانگ سون دونگ" در ویتنام

۴- لپتوسپیروزیز (تب 7 روزه): معدنچیان و غارشناسان نواحی گرمسیری می توانند در تماس با آب آلوده به فضولات خفاش ها و موش های صحرایی به این بیماری مبتلا شوند. این بیماری که سبب سردرد، تب و دردهای عضلانی می شود با مصرف آنتی بیوتیک قابل درمان است.

هر چند بهترین راه برای دوری جستن از تب 7 روزه این است که از نوشیدن آب در غارها اجتناب کنیم، چکمه های لاستیکی بپوشیم، ماسک و دستکش داشته باشیم و به محض مشاهده زخم های سطحی فوراً آنها را ضدعفونی کنیم.

۵- تب راجعه (relapsing fever): این تب به ویژه در خاورمیانه و آسیای مرکزی شایع است اما در آمریکا، آمریکای جنوبی و آفریقا نیز دیده می شود. این آلودگی در اثر عفونت به باکتری که در بدن کک های ساکن مکان های مرطوب و تاریک غارها زندگی می کند منتقل می شود.

این بیماری با تب، دردهای عضلانی، سردرد و معده درد آغاز می شود و زمانی که به نظر می رسد بیمار درمان شده است دوباره باز می گردد. این بیماری، با ترکیبی از داروهای مختلف درمان می شود. برای اجتناب از آلودگی بهتر است که از کک ها دور شوید و اگر آن ها را دیدید؛ بدون این که نابودشان کنید محترمانه از کنارشان رد شوید.

منبع و لینک مطلب: خبرگزاری مهر              تاریخ خبر: ۲/۵/۱۳۹۰      

با سپاس فراوان - گروه کوه نوردی کلکچال -   www.kolakchal.ir    -   www.kolakchal.com