آیا اکوتوریسم، روشی مطمئن برای حفاظت از محیط زیست است ؟ (بخش 3)
«آیلوارد» در سال 1996 چهار معیار محیط زیست را "بازدید"، "سرمایه گذاری"، "اکولوژی" و "اقتصاد" نامید. این چهار معیار، در عین ارتباط متقابل؛ باید تعریف و کنترل شوند. از جمله عواملی که موجب شکست رابطه اکوتوریسم با طبیعت می شود را می توان؛ تغییر زیستگاه طبیعی نامید.
تعداد زیاد بازدیدکننده ها، ایجاد جاده های دسترسی؛ حتی جاده های فرعی و خاکی و فرسایش خاک، عوامل اصلی تخریب اکوسیستم ها هستند.
عامل دیگر، عدم مشارکت مردم بومی و نامناسب بودن کاربری اراضی توسط آن ها است. اکوتوریسم می تواند موجب کاهش گونه های جانوری مخصوصاً گونه های بزرگ از جمله گوشتخوارها و نیز موجب تغییر رفتار گونه ها شود.
مورد دیگر، هزینه ورود به این مناطق است که بسیار با اهمیت است. چه بسا که نه تنها در آمد حاصل صرف حفاظت خود منطقه می شود و نیز می توان قسمت های بیشتری را تحت حفاظت قرار داد، بلکه می توان رضایت افراد بومی مشارکت کننده را بهتر جذب کرد.
