گروه کوه نوردی کلکچال

خبری بسیار عجیب و مضحک مدتی است که در هوای کوه نوردی استانمان در حال گشت و گذار است. تفکیک جنسیتی کوه نوردی در روزهای هفته، آدمی را به یاد طرح ترافیک "تهران" می اندازد که اتومبیل ها را براساس زوج و فرد بودن شماره آخر پلاک شان مجاز به عبور از داخل طرح محدوده ترافیک می نمایند. اما به راستی این کجا و آن کجا ؟!

صرف نظر از نگاه متحجرانه برخی از افراد در دیارمان به مقوله کوه نوردی ازحداقل چهار دهه قبل تاکنون، مجاز یا نا مجاز (؟!) بودن کوه رفتن در استان کوه نورد خیزمان؛ به سابقه ای بیش از یک دهه می رسد.

از زمانی که هیئت کوه نوردی استان و برخی از گروه های کوه نوردی رسمی موجود، تنها با هشدار شخصی و سلیقه ای چند مامور در برخی از مبادی صعود کوه ها، تن به گرفتن مجوز برای کوه رفتن و اساسا ورزش کردن دادند، این داستان تلخ آغاز گردید تا جایی که امروزه اطلاعیه یا نامه ای عجیب و غریب که معلوم نیست بر چه اساس و بر محور چه آمارهایی صادر شده است، سعی در زنانه و مردانه کردن کوه نوردی در استان (گیلان) دارد.

تو گویی حکایت از "استخر رفتن" و شاید "گرمابه رفتن" آدم ها باشد ؟؟!! به نظر می رسد در حالی که متولیان اسم و رسم دار کوه نوردی در استانمان، دانسته و یا نادانسته در خوابی عمیق فرو رفته اند و هیچ تلاش و کوششی درخور در مقابل خواسته و تمایل غیر عقلانی عده ای که مشخص نیست میزان تکامل مغزی شان را باید با چه دوره ی تاریخی سنجید، ننموده و آن را تقریبا نادیده گرفته اند تا ماحصلش متاسفانه آن چیزی باشد که امروزه شاهد آن در عرصه ورزش انسان مدار کوه نوردی در استان هستیم و هر از چند گاهی کوه نوردان و گروه های کوه نوردی را حتی از داخل کوه ها یعنی ورزشگاه هایشان بدون هیچ منطق و استدلالی بر می گردانند !!

جریانی به غایت عقب مانده سعی در مخدوش نمودن نام عزیز این ورزش دارد. "کوه و کوه نوردی" که قدمت و سابقه آن در کشور ایران به بیش از یک قرن می رسد و در این دیار و به نظر می رسد در سطح جهان هم، کوه ها همواره نماد استقامت، ‌سرسختی و پایداری هستند و چون "کوه نوردی" اساسا یک ورزش گروهی و اجتماعی است که محور و مدار اصلی در آن برحول انسان و انسانیت قرار دارد؛ کوه نوردان نیز به عنوان انسان هایی شناخته شده اند که به ارزش های اصیل و شرافتمند بشری پایبندند و همواره برایشان منافع جمعی و گروهی بیشتر از تعلقات فردی و شخصی، ارزش و اعتبار دارد.

به خصوص تاریخ کوه نوردی در کشور ما با مقولاتی از قبیل، کمک و همیاری به حادثه دیدگان در حوادث مختلف این سرزمین مانند ‌سیل، زلزله، سقوط هواپیما، آتش سوزی و دیگر مسایلی که با جان آدمیان و نحوه زیستشان در ارتباط است، عجین شده است. کوه نوردان همچنین حساس ترین انسان ها به زندگی جانواران و حتی گیاهانند.

بنا بر این مقوله "کوه نوردی" از دید و نگاه اغلب کوه نوردان، تنها یک ورزش ساده و صرف نیست. آنان با این ورزش و بوسیله معیارها و اصول ارزشمند آن، به نوعی زندگی خود را تعریف می کنند وبا آن خاطراتی شیرین و پایدار برای خود و دیگران می سازند.

فلات زیبای ایران با کوه ها و ارتفاعات بلند و سترگش، در دل خود روایت ها، داستان ها و حقایقی به یادماندنی از انسان های عزیز و بزرگی دارد که کوه نوردی را فقط برای بالا رفتن و صعود انتخاب ننموده، بلکه در آن می خواستند و نیز توانستند، در حد توان خود یک زندگی اجتماعی، پویا و هدفمند را تمرین نموده و به بسط و گسترش آن مبادرت ورزند.

مطمئنا امروز آن هایی که تصور می کنند "ورزش انسان محور کوه نوردی" زمینه انحراف اخلاقی افراد را مهیا می کند، ‌سخت در اشتباهند و معلوم نیست اساسا بر چه معیارها و فاکتورهایی سعی در چسباندن وصله های ناجور به جامعه کوه نوردی استانمان (گیلان) دارند. آیا باید حرکت اشتباه و غیر اخلاقی چند انسان "کوله به پشت" را به حساب جامعه چند هزار نفری کوه نوردان آورد ؟! مگر با رفتارهای غیر اخلاقی و حتی غیر انسانی برخی در میان پارک ها،‌ بازار، خیابان و غیره ... ‌باید آن مراکز را تعطیل نمود ؟! و یا افرادی را که در آنجا در رفت و آمدند، از قبل مجرم یا مقصر دانست ؟!

به هر صورت امیدواریم هیئت کوه نوردی استان، گروه های کوه نوردی و هیئت های شهرستان ها و همچنین کانون کوه نوردان آستین همت را بالا زنند و از طریق مراجع ذیربط ، تلاش لازم را نموده تا همه کوه نوردان گیلانی فارغ از جنسیت و با رعایت بیش از پیش اصول و موازین تعریف شده در کوه نوردی به مانند سایر همنوردانشان در اقصی نقاط کشور بدون دغدغه به انجام ورزش محبوب خود بپردازند تا ابرهای کوچک تیره در آسمان کوه نوردی دیارمان برای همیشه جای خود را به آسمان صاف و آفتابی بسپارند و این البته منوط به میزان تلاش تک تک ما در نیل به اهداف بلند و انسانی کوه نوردی نهفته است.

"ایام بکام و روزگارتان بی محنت"  - مسعود سلیم پور / آبان 1391