در وبلاگ تخصصی "پزشکی ورزشی" به قلم دوست و استاد ارجمند؛ "جناب آقای محسن داودی" آمده است:

با توجه به این که بسیاری از ورزشکاران عزیز علاقه زیادی به کوه نوردی و حضور در ارتفاعات جهت تمرین ورزشی و فعالیت های تفریحی دارند لذا مطالبی را به صورت خلاصه خدمت عزیزان ذکر می کنم:

 

حضور کوتاه مدت در ارتفاع باعث ایجاد تغییرات فیزیولوژیکی و آنزیمی در بدن شده که ممکن است فعایت ورزشکار را در آن مقطع زمانی کوتاه با مشکل مواجه نماید. اما سازگاری های فیزیولوژیکی در ارتفاع متوسط به گونه است که بدن افراد را آن چنان آماده نموده که توانایی حضور بهتری را در ارتفاع پایین تر بدست می آورد؛ صعود به ارتفاع باعث یک سلسله تغییرات فیزیولوژیکی می شوند که توانایی اجرای ورزشکار را محدود می سازند.

 

این محدودیت ها در درجه اول در ورزشکاران استقامتی دیده شده است،در حالی که ورزشکاران بی هوازی ممکن است شاهد پیشرفت هایی در عملکرد خود در ارتفاع باشند. قرار گرفتن طولانی مدت در معرض ارتفاع (بین 2 تا 6 هفته) منجر به سازگاری های فیزیولوژیکی شده که طی آن اجرای ورزشکار در ارتفاع بهتر صورت می گیرد.

 

سازگاری های فیزیولوژیکی  طولانی مدت ورزشکار در ارتفاع باعث افزایش تهویه ریوی، افزایش حجم سلول های قرمز خون و افزایش محتوای هموگلوبین شده که این آثار مثبت تمرین در ارتفاع ورزشکارانی را که در سطح دریا مسابقه می دهند را وسوسه نموده تا در ارتفاع اقامت گزیده و تمرین نموده تا تاثیر نیروزایی آن بهره مند گردند.

 

منبع: وبلاگ پزشکی ورزشی (به نقل از مبانی فیزیولوژی ورزشی دکتر گائینی)

لینک منبع: http://mohsendavoodi.blogfa.com/post-37.aspx

نویسنده مطلب: جناب آقای محسن داودی (کارشناس ارشد پزشکی ورزشی)

 

با سپاس فراوان - گروه کوه نوردی کلکچال -   www.kolakchal.ir    -   www.kolakchal.com