گروه کوه نوردی کلکچال

"تطابق" یا "سازگاری اجتماعی" که بطور کلی "سازگار شدن با حیات جمعی" است از مهم ترین اصول در بررسی رفتار اجتماعی انسان محسوب می شود. سازگاری اجتماعی به پذیرش و انجام رفتار و کردار مناسب و موافق محیط و تغییرات محیطی اشاره دارد و مفهوم متضاد آن؛ ناسازگاری است. یعنی، نشان دادن واکنش نامناسب به محرک های محیط و موقعیت ها، به نحوی که برای خود فرد یا دیگران و یا هر دو؛ زیان بخش باشد و فرد نتواند انتظارات خود و دیگران را برآورده سازد.

زمانی که می گوییم شخصی با دیگران سازش دارد، یعنی با دیگران تشریک مساعی داشته و خود را با محیط اطراف؛ وفق می دهد. سازش، زمانی معنی دارد که رابطه انسان را با اجتماعش؛ مورد قضاوت قرار دهیم. سازش این است که فرد یا دیگری طوری رفتار کند که هیچ گونه مشکل و درگیری ای ایجاد نشود. انسانی را "سازگار" تلقی می کنیم که مسائل منطقی و رفتار منطقی دیگران را قبول کند و اگر در محیطی نمی تواند سازش داشته باشد، محیط دیگری برایش وجود داشته باشد.

بنا بر این، استفاده از ابعاد و مهارت های سازگاری؛ برای تمامی افراد در حیطه های فردی، اجتماعی و شغلی؛ چه ورزشکار و غیر ورزشکار توصیه می شود. ویژگی های اساسی برای "شناخت یک شخص سازگار" عبارتند از:

1- بیشتر اوقات نسبت به خویشتن گرایش واقعی دارد و از حسن ارزشمندی خود برخوردار است.

2- از بیشتر خواسته ها، انتظارات، انگیزه ها و شیوه های زندگی خویش آگاه است.

3- خود را محترم و ارزشمند تلقی می کند.

4- از امنیت خاطر برخوردار است.

5- می تواند محبت کند و محبت دیگران را بپذیرد.

6- دیگران را ارزشمند و محترم تلقی می کند.

7- مولد و علاقمند به کنترل محیط است.

8- انعطاف پذیر و دارای اهداف واقع بینانه است.

9- مسئولیت اعمال خود را می پذیرد.

نویسنده: سرکار خانم عاطفه سادات نفیسی عزیزی کارشناس ارشد روان شناسی (رئیس کمیته روان شناسی هیئت پزشکی ورزشی گیلان)