گروه کوه نوردی کلکچال

اعتماد به نفس، از قیاس ورزشکار بین هدف و توانایی هایش؛ به دست می آید. وقتی ورزشکار اعتماد به نفس دارد، میزان اشتیاق وی نیز افزایش خواهد داشت. حتی وقتی که روند تمرین به خوبی برنامه ریزی نشده باشد، پشتکار دارد و در اجرای فعالیت هایش مثبت عمل کرده و مسئولیت خود را به گونه ای انجام می دهد؛ که به موفقیت برسد.

برای بهبود بخشیدن به "اعتماد به نفس"، ورزشکار می تواند از "تصویر سازی ذهنی" استفاده کند. در ذهن مجسم ساختن عملکرد های خوب گذشته و برنامه ریزی صحیح برای رسیدن به هدف، احساس موفقیت را تقویت می کند.

اگر ورزشکاران به اهداف کوتاه مدتشان برسند، آمادگی جهت رسیدن به اهداف طولانی مدت را پیدا می کنند و به این صورت؛ اعتماد به نفس افزایش پیدا خواهد کرد. اعتماد به نفس، یک حالت مثبت ذهنی است و مهم ترین مزیت آن، این است که ورزشکار می تواند مبارزه را جلوتر ببیند و روند احساسات خود را تحت کنترل درآورد.

در اعتماد به نفس: افکار فرضیه سازی و توقعات تاثیر دارند؛ به گونه ای که می توانند اعتماد به نفس را بسازند یا نابود کنند.

الف) اعتماد به نفس بالا:

افکار: افکار مثبت برای رسیدن به موفقیت.

احساسات: هیجان، پیش بینی، آرامش، نشاط، آمادگی

تمرکز: روی توانایی های خود، روی فعالیت مورد نظر

رفتار: به کارگیری حداکثر تلاش و تعهد و اشتیاق برای جذب فرصت ها

واکنش مثبت: برای شروع دوباره تمرینات، اشتیاق برای یادگیری و مسئولیت پذیری جهت رسیدن به نتیجه مطلوب.

ب) اعتماد به نفس پایین:

افکار: شک و تردید، که منجر به شکست می شود.

احساسات: تنش، ترس ، اضطراب، عدم اشتیاق برای شرکت در مسابقه.

تمرکز: روی دیگران (رقبا) یا عواملی که وابستگی کمتر دارند، (مربی، داور و شرایط مسابقه)

رفتار: کمبود پشتکار، احتمال برای رها کردن تمرینات، عدم تحریک پذیری.

مقصر دانستن دیگران یا شرایط در نتیجه رقابت (مسابقه).