گروه کوه نوردی کلکچال

درمان: هنگامی که احتمال وقوع شکستگی وجوددارد، ورزشکار یا پزشکیار باید طبق دستور زیر عمل کند:

1. اگر زخم باز است، روی آن را با پارچه یا باند بهداشتی بپوشاند.

2. عضو صدمه دیده را با استفاده ز آتل ثابت نگه دارد.

3. عضو صدمه دیده را بالا نگه دارد.

4. مصدوم هر چه سریعتر به بیمارستان منقل شود تا معاینه های لازم و احتمالا رادیوگرافی انجام شود. بسیار اتفاق می افتد که لوازم کمک رسانی مانند آتل و باند فراهم نیست. در چنین وضعیتی باید ابتکار عمل به خرج داد. می توان از دستمال تمیز، کمربند، بند کفش، البسه و وسایل ورزشی استفاده کرد. ظرافت و زیبایی مهم نیست، بلکه مهم بی حرکت نگه داشتن عضو مصدوم است تا موجب کاهش درد و پیشگیری از گسترش صدمه شود. هنگام آسیب دیدگی اندام های فوقانی ( مثلا دست ها) معمولا عضو را با بستن به بدن حمایت می کنیم. همچنین اندام های تحتانی (پاها) را به اندام قرینه می بندیم تا ثابت بماند. مفاصل مجاور محل شکستگی را نیز باید بی حرکت نگه داشت.

در مواردی که شکستگی استخوان بدون جابهجایی است، عضو مصدوم را با گچ گرفتن بی حرکت ساخته، حمایت می کنند. کارهای درمانی ابتدایی و اقدامات محافظتی اولیه در بسیاری از شکستگی ها مهم است و موجب تسریع در بازگشت فرد به فعالیت و رقابت می گردد

5. در مواردی که شکستگی استخوان بدون جابجایی است، عضو مصدوم را با گچ گرفتن بی حرکت ساخته، حمایت می کنند. کارهای درمانی ابتدایی و اقدامات محافظتی اولیه در بسیاری از شکستگی ها مهم است و موجب تسریع در بازگشت فرد به فعالیت و رقابت می گردد.

در مواردی که شکستگی با جابجایی استخوان توام است، دو سر استخوان باید با جا انداختن در حالت طبیعی قرار بگیرد. این امر بدون جراحی (در حالت بست ) یا با جراحی (در حالت باز) انجام می شود. در مورد اخیر ثابت سازی داخلی با استفاده از میله، پیچ و غیره انجام می شود. ثابت سازی داخلی؛ همچنین نیازمند گچ گرفتن است که پس از مدت کوتاهی، برداشته می شود. در مواردی پس از ثابت سازی داخلی عضو مصدوم را گچ نمی گیرند ولی اجازه حرکت نیز داده نخواهد شد.

منبع: فدراسیون پزشکی ورزشی - دکتر: جمشید جهانی - با سپاس فراوان - گروه کوه نوردی کلکچال - www.kolakchal.ir