منظور از تمرکز، توانایی معطوف ساختن ذهن به امور مربوط به وظیفه و در صورت لزوم حفظ و تغییر آن متناسب با شرایط است. تمرکز از اصلی ترین عوامل روانی در عملکرد ورزش برتر شناخته شده است.

 

ورزشکاران بزرگ در حالی که بر کار خود مسلط می شوند، بر محیط و اوضاع بازی نیز آگاهی دارند. نوع تمرکز باید با ضرورت کار متناسب باشد.

 

مثلاً گاهی لازم است توجه ما به بیرون، یعنی به میدان بازی باشد؛ در حالی که توجهمان به درون، یعنی به افکار خود متوجه شده است.

 

هنگام یک مسابقه مهم، ورزشکار به جای آن که به کاری که در دست دارد؛ تمرکز کند، فکرش به جاهای مختلف سیر می کند. به مسابقه گذشته فکر می کند و افسوس می خورد که ای کاش؛ آن را برده بود.

 

به مسابقه آینده می اندیشد. به مسائل زندگی فکر می کند؛ به عملکردها و ... و از توجه به کار اصلی باز می ماند.

منبع: فدراسیون پزشکی ورزشی، سرکار خانم مهدیه بصیری - گروه کوه نوردی کلکچال - www.kolakchal.ir