برخی از الگوهای نظری استعدادیابی (مدل های استعدادیابی):

الگوی گیمبل: گیمبل، یک دانشمند آلمانی در سال ۱۹۷۶ اعلام کرد که استعداد ورزشی باید از سه زاویه، مورد بررسی قرارگیرد:

۱-       متغیرهای مربوط به فیزیولوژیکی و پیکرشناسی

۲-       ظرفیت توزین پذیری

۳-       انگیزه

  

الگوی جِرون: براساس نظر جرون، نیمرخ هایی که از ورزشکاران مستعد تهیه می شود؛ جامعیت لازم را برای شناسایی استعدادهای ورزشی واقعی ندارند. روش پیشنهادی "جرون" مراحل زیر را شامل می شود:

§ تعیین نیمرخ یک ورزشکار برجسته؛ در یک رشته ورزشی معین.

§ شناسایی متغیرهایی که همبستگی بالا با موفقیت در یک رشته ورزشی مورد نظر داشته و ارتباط بالایی با زمینه های ارثی دارند؛ از طریق معادلات طولی.

§ شناسایی دوره های سنی که ابعاد ارثی مورد نظر؛ به حداکثر خود می رسند.

  

الگوی درک: این مدل، شامل یک روش سه مرحله ای است؛ که عبارتند از:

۱-       مرحله انتخاب اولیه شامل:

الف- تعیین وضعیت سلامت عمومی

ب- وضعیت آموزش (تجارب آموزشی افراد)

پ- میزان اجتماعی بودن

ت- پیکرشناسی یا اندازه های ساختار بدن

۲-       مرحله تعیین تیپ های مناسب هر ورزش و اجرای آزمون های آمادگی جسمانی عمومی (بدون توجه به ورزش خاص)

۳-       پیش بینی و سازگاری مهارتی نوجوانان؛ در طول یک دوره برنامه تمرینی کوتاه مدت.

نویسنده مقاله: سرکار خانم معظمه نیکبخت - کارشناس ارشد بیومکانیک ورزشی - هیئت استان کرمان

منبع: فدراسیون پزشکی ورزشی - ۰۶/۰۱/۱۳۹۲ - با سپاس - گروه کوه نوردی کلکچال - www.kolakchal.ir