استعدادیابی در ورزش - بخش 6
برخی از الگوهای نظری استعدادیابی (مدل های استعدادیابی):
الگوی گیمبل: گیمبل، یک دانشمند آلمانی در سال ۱۹۷۶ اعلام کرد که استعداد ورزشی باید از سه زاویه، مورد بررسی قرارگیرد:
۱- متغیرهای مربوط به فیزیولوژیکی و پیکرشناسی
۲- ظرفیت توزین پذیری
۳- انگیزه
الگوی جِرون: براساس نظر جرون، نیمرخ هایی که از ورزشکاران مستعد تهیه می شود؛ جامعیت لازم را برای شناسایی استعدادهای ورزشی واقعی ندارند. روش پیشنهادی "جرون" مراحل زیر را شامل می شود:
§ تعیین نیمرخ یک ورزشکار برجسته؛ در یک رشته ورزشی معین.
§ شناسایی متغیرهایی که همبستگی بالا با موفقیت در یک رشته ورزشی مورد نظر داشته و ارتباط بالایی با زمینه های ارثی دارند؛ از طریق معادلات طولی.
§ شناسایی دوره های سنی که ابعاد ارثی مورد نظر؛ به حداکثر خود می رسند.
الگوی درک: این مدل، شامل یک روش سه مرحله ای است؛ که عبارتند از:
۱- مرحله انتخاب اولیه شامل:
الف- تعیین وضعیت سلامت عمومی
ب- وضعیت آموزش (تجارب آموزشی افراد)
پ- میزان اجتماعی بودن
ت- پیکرشناسی یا اندازه های ساختار بدن
۲- مرحله تعیین تیپ های مناسب هر ورزش و اجرای آزمون های آمادگی جسمانی عمومی (بدون توجه به ورزش خاص)
۳- پیش بینی و سازگاری مهارتی نوجوانان؛ در طول یک دوره برنامه تمرینی کوتاه مدت.
منبع: فدراسیون پزشکی ورزشی - ۰۶/۰۱/۱۳۹۲ - با سپاس - گروه کوه نوردی کلکچال - www.kolakchal.ir

