گروه کوه نوردی کلکچال

الگوی راسل: "راسل" در سال ۱۹۸۹، یک الگوی سه مرحله ای برای استعدادیابی را در کانادا به صورت زیر ارائه داد:

مرحله اول: کشف استعداد بر اساس آزمون های پایه در پنج حیطه جسمانی، پیکری، ادراکی - حرکتی، روانشناختی و جامعه شناختی.

مرحله دوم: گزینش استعداد بر اساس آزمون های ورزشی مقدماتی در سطح تیم های ملّی را شامل می شود.

مرحله سوم: چند اصل راهنما برای استعدادیابی ورزشی. از ویژگی های الگوی راسل، توجّه به استعدادیابی و پرورش آن؛ در شرایط واقعی تر مسابقه است.

پژوهشگران بعدی، مانند رنیه (۱۹۸۷) در الگوهای استعدادیابی ورزشی خود؛ از این اصول استفاده نموده اند.

اصل یکم: فعالیت ها و فرآیند استعدادیابی را باید به عنوان بخشی از یک برنامه وسیع پرورش استعداد در کشورها دید و به اجرا گذارد. بدون این برنامه کلی، یافتن استعدادهای ورزشی، زحمتی بیهوده خواهد بود.

اصل دوم: فرآیند استعدادیابی باید آینده دور عملکرد ورزشی افراد را مورد توجّه قرار بدهد.

اصل سوم: فرآیند استعدادیابی باید ویژگی های اختصاصی هر رشته ورزشی را در نظر بگیرد.

اصل چهارم: از آنجا که عوامل متعدّدی در عملکرد ورزشی اثر می گذارند، لازم است که در فرآیند استعدادیابی؛ از همه رشته های علمی مورد نیاز استفاده شود و تصمیم گیری نهایی جامعیت داشته باشد.

اصل پنجم: در فرآیند استعدادیابی باید نقش و سهم بزرگی را به "متغیرهایی که مستقیماً عملکرد ورزشی را می سازند" و دارای جنبه های ارثی هستند، داده شود.

اصل ششم: فرآیند استعدادیابی باید جنبه های فعال عملکرد ورزشی؛ مانند نسبت تأثیر هر متغیر بر عملکرد ورزشی و تغییر آن با افزایش سن، همچنین اثر تمرین و رشد بر این متغیرها را در نظر داشته باشد.

نویسنده مقاله: سرکار خانم معظمه نیکبخت - کارشناس ارشد بیومکانیک ورزشی - هیئت استان کرمان