مفهوم انرژی روانی؛ در روانشناسی ورزشی
مربی؛ علاوه بر پرورش جسم ورزشکار، به پرورش ابعاد روحی و روانی وی نیز توجه دارد. بسیاری از اعمال ما، تحت تاثیر افکار و فرایندهای روانی ما قرار دارند. ورزشکاران وقتی از سطح انرژی سرشار، برخوردار بوده و افکاری مثبت داشته باشند؛ بهترین سطح عملکردی را به ثبت می رسانند. بنا بر این، نه تنها لازم است که سطح انرژی روانی توسعه یابد؛ بلکه باید در بهترین سطح نیز حفظ شود.
در تنظیم انرژی روانی، باید توجه را از عوامل مزاحم و متداخل در فعالیت؛ به عوامل اصلی و هدف در تمرین و مسابقه متمرکز نمود. اولین قدم در راه تنظیم انرژی روانی، توسعه شناخت فرد از وضعیت جسمی و روانی خود است. خودآگاهی نسبت وضعیت روانی از طریق گسترش قوه تصویر سازی؛ محقق می شود.
به گزارش "گروه کوه نوردی کلکچال" به نقل از "فدراسیون پزشکی ورزشی"؛ در روان شناسی، انرژی روانی به عنوان سطحی از برانگیختگی بیداری و فعالیت ذهن و بدن؛ توصیف شده است. "انرژی روانی" پایه و اساس کارکردهای ذهنی محسوب می شود و انگیزش را پایه ریزی می کند. انرژی روانی، دو بعد مثبت و منفی دارد.
انرژی روانی مثبت؛ همراه با شادی و سر خوشی است و انرژی روانی منفی، توام با خشم و اظطراب می باشد. میزان انرژی روانی، می تواند بالا یا پایین بوده و از این رو؛ ورزشکار به سطح مطلوب و بهینه ای از انرژی روانی نیاز دارد. این سطح مطلوب و مناسب، با توجه به نوع رشته ورزشی و موقعیت رقابت؛ متغیر است.
نویسنده مطلب: سرکار خانم زهرا علی آبادی فراهانی؛ مسئول کمیته روان شناسی هیئت پزشکی ورزشی استان مرکزی
با سپاس فراوان - گروه کوه نوردی کلکچال - www.kolakchal.ir - www.kolakchal.com
