عفونت ریه مایکل شوماخر، برطرف شد

روزنامه بيلد آلمان نوشت: ميشائيل شوماخر اسطوره اتومبيلراني فرمول يک جهان؛ که از ماه دسامبر در بيمارستاني در فرانسه در کما به سر مي برد بر عفونت ريه غلبه کرد. اين روزنامه دو روز قبل نوشته بود شوماخر هفته گذشته به ذات الريه مبتلا شده است اما سپس نوشت اين عفونت قبلا ايجاد شده بود و اکنون خطر برطرف شده است.

  

بيلد نوشت: «بنابراين شوماخر در نبرد با ذات الريه پيروز شده است.» شوماخر 45 ساله روز 29 دسامبر هنگام اسکي در ارتفاعات مريبل فرانسه در کوه آلپ دچار حادثه شد و پس از برخورد سرش به سنگ به کما رفت.

 

به گزارش "گروه کوه نوردی کلکچال"به نقل از"خبرگزاری ورزش سه"، شوماخر پس از جراحي؛ براي کاهش خونريزي در کماي مصنوعي قرار گرفت و دماي بدنش پايين آورده شد تا خطر وارد شدن آسيب بيشتر، کاهش يابد. 

 

 مایکل شوماخر 

مدير برنامه هاي قهرمان هفت دوره رقابت هاي فرمول يک جهان روز 30 ژانويه اعلام کرد: پزشکان معالج وي به تدريج داروهاي آرام بخش را کاهش خواهند داد تا وي را از کماي مصنوعي خارج کنند. خانواده شوماخر روز پنجشنبه اعلام کرد وي «همچنان در فرايند به هوش آمدن است» و اين فرايند ممکن است مدتي طولاني ادامه يابد.

با سپاس فراوان - گروه کوه نوردی کلکچال - www.kolakchal.ir - www.kolakchal.com

دوره آموزشی: تغذیه ورزشی با رویکرد نوشابه های ورزشی

دوره آموزشی "تغذیه ورزشی با رویکرد نوشابه های ورزشی" در تهران برگزار می شود. کمیته تغذیه هیئت پزشکی ورزشی استان تهران با مشارکت و همراهی کمیته آموزش؛ قصد دارد این دوره یک روزه را هفدهم بهمن ماه سال جاری، برگزار کند.

 

به گزارش "گروه کوه نوردی کلکچال" به نقل از "فدراسیون پزشکی ورزشی"؛ این دوره ویژه مربیان و ورزشکاران بوده و علاقمندان جهت کسب اطلاعات بیشتر می توانند با شماره تلفن های 77525815 و 77632220 تماس حاصل بگیرند.

با سپاس فراوان - گروه کوه نوردی کلکچال - www.kolakchal.ir - www.kolakchal.com

انتخاب منصور پورمیزانی به عنوان برترین ورزشکار ماه جهان !

به گزارش "گروه کوه نوردی کلکچال"به نقل از "خبرگزاری ورزش سه"؛ وزنه‌بردار کشورمان که در مسابقات آسیایی مالزی؛ موفق به ثبت رکوردی جدید شده بود، از سوی کمیته ملی پارالمپیک به عنوان بهترین ورزشکار ماه نوامبر انتخاب شد.

 

منصور پورمیرزایی که ماه گذشته در جریان رقابت‌های وزنه‌برداری معلولین آسیا موفق به شکستن رکورد جهان و ثبت رکوردی جدید به نام خود و ایران شده بود از سوی کمیته پاورلیفتینگ کمیته بین‌المللی پارالمپیک به عنوان بهترین ورزشکار ماه نوامبر سال ۲۰۱۳ میلادی معرفی شد.

 

"پورمیرزایی" در این مسابقات با ثبت رکورد ۲۷۶ کیلوگرم در رده وزنی فوق‌سنگین (۱۰۷+ کیلوگرم) به میزان ۳۶ کیلوگرم رکورد جهان را جابجا کرد و برای کسب عنوان ورزشکار برتر ماه نوامبر؛ معرفی شده است. وب سایت IPC انتخاب ورزشکار برتر ماه را به نظرسنجی گذاشته بود و پورمیرزایی با کسب بیشترین میزان رأی به عنوان ورزشکار برتر ماه انتخاب شد.

 

همچنین سایت رسمى کمیته بین‌المللى پارالمپیک با توصیف کردن منصور پورمیرزایى به عنوان مرد آهنین جهان او را به عنوان بهترین ورزشکار ماه نوامبر در سال ۲۰۱۳ معرفى کرد. سایت کمیته بین‌المللى پارالمپیک در توصیف پورمیرزایی آورده است؛ «این مرد آهنین (منصور پورمیرزایی) دو و نیم برابر وزن خودش را بالاى سر برد.»

 

در سایت IPC آمده است: این وزنه‌بردار در حال حاضر مى‌تواند اجسامى معادل ۲۷۶ کیلوگرم مثل: ۲ هنر پیشه مثل آرنولد شوارتزنگر، یا یک ببر، یک گوریل، یک کروکودیل را بالاى سر ببرد یا چیزى معادل ۳۰ دوچرخه ! پورمیرزایى در گفتگویى که با سایت کمیته بین‌المللى پارالمپیک انجام داده است، اظهار امیدوارى کرد که در مسابقات جهانى در امارات؛ بتواند وزنه ۳۰۰ کیلوگرمى را بلند کند و افتخارى دیگر براى کشور و خانواده‌اش به دست آورد.

 

وی می‌گوید: من به وزنه ۳۰۰ کیلوگرمى فکر می‌کنم و امیدوارم اگر خدا بخواهد این وزنه را بالاى سر می‌برم و رکورد جهان را خواهم شکست. مشروح گفتگوى "منصور پورمیرزایى" در "سایت کمیته بین‌المللى پارالمپیک" به آدرس www.paralympic.org   منعکس شده است.

با سپاس فراوان - گروه کوه نوردی کلکچال - www.kolakchal.ir - www.kolakchal.com

درست نفس بکشید؛ تا درست ورزش کنید !

یکی از مهم ترین عوامل هنگام ورزش؛ درست نفس کشیدن است. وقتی درست نفس بکشید، بدن عمل دم و بازدم را بطور صحیح انجام می دهد و باعث جلوگیری از هدر رفتن انرژی می شود.

 

به گزارش "گروه کوه نوردی کلکچال" به نقل از "فدراسیون پزشکی ورزشی"؛ نکاتی برای درست نفس کشیدن عبارتند از:

 

1- تا جایی که امکان دارد به آرامی نفس بکشید. از تند نفس کشیدن بپرهیزید.

2- آرامش خود را حفظ کنید.

3- منظم نفس بکشید.

4- از نفس کشیدن از راه دهان بپرهیزید (برای خارج کردن هوا از راه دهان؛ می توانید نفس بکشید)

5- اگر هنگام ورزش از راه دهان نفس بکشید؛ باعث خشکی دهان و گلو و خستگی زودرس می شود.

 

6- عمل دم را از بینی؛ و بازدم را از دهان انجام دهید.

7- پاکی هوا هنگام تنفس، بسیار اهمیت دارد. حتما در هوای پاک ورزش کنید.

8- بعد یا بین هر تمرین ورزشی، سعی کنید چند مرتبه به صورت عمیق؛ نفس بکشید.

9- تنفس صحیح هنگام ورزش، انتقال و تامین خون از قلب به رگ های بدن؛ به صورت منظم تر جریان پیدا کند.

10- تغذیه مناسب هنگام ورزش، بسیار اهمیت دارد. با معده پر ورزش نکنید. ورزش با معده پر، موجب فشار به ریه ها و قلب می شود و باعث اختلالات در نفس کشیدن می گردد.

نویسنده: جناب آقای دکتر محمد حق شناس - رئیس هیات پزشکی ورزشی استان گیلان

با سپاس فراوان - گروه کوه نوردی کلکچال - www.kolakchal.ir - www.kolakchal.com

از چه سنی کودکان را ورزشکار کنیم ؟ (بخش دو)

"دکتر جمشید جهانی" با بیان این که در انجام ورزش ها، هم سن بودن کسانی که با هم ورزش می کنند؛ مهم است اما کافی نیست، اظهار كرد: میزان رشد و توانایی فیزیکی افراد، در انجام ورزش نیز باید سنجیده شود.

 

وی با بیان این که وزن توپ، اندازه توپ، سن و توانایی فیزیکی افرادی که با هم ورزش می کنند؛ بسیار در ایمنی ورزش ها مهم است، گفت: در ورزش هایی مانند دوچرخه سواری و اسکیت که با لوازم ایمنی کامل؛ انجام می شود، استفاده از کلاه ایمنی، زانو بند و آرنج بند بسیار ضروری است.

 

"دکتر جهانی" با بیان این مطلب که دو و میدانی و ژیمناستیک؛ به عنوان ورزش های پایه هستند و باید در سنین پایین شروع شوند، گفت: البته برای کودکان نباید ورزش تعیین کرد و به زور به ورزش خاصی فرستاد و باید خودشان تصمیم بگیرند که چه ورزش هایی را دوست دارند انجام دهند.

 

مسئول کمیته تحقیقات و پژوهش خاطر نشان کرد: همه ورزش ها، به شرط درست انجام دادن تمرینات و آگاه بودن مربی؛ بی ضرر هستند و هیچ ورزشی نیست که برای انسان سالم، مضر باشد. اما در ورزش های برخوردی، مانند بوکس و کاراته؛ احتمال آسیب، اندکی بیشتر است.

نویسنده مقاله: آقای دکتر جمشید جهانی - مسئول کمیته تحقیقات و پژوهش هیئت پزشکی ورزشی استان فارس

منبع: فدراسیون پزشکی ورزشی - با سپاس فراوان - گروه کوه نوردی کلکچال - www.kolakchal.ir - www.kolakchal.com

 

 

 

از چه سنی کودکان را ورزشکار کنیم ؟ (بخش یک)

فشار بیش از حد به یک عضو یا اندام، در ورزش حرفه ای طولانی مدت؛ موجب آسیب به مفاصل می شود. "دکتر جمشید جهانی" مسئول کمیته تحقیقات و پژوهش هیئت پزشکی ورزشی استان فارس، ضمن بیان مطلب فوق اظهار داشت: انجام ورزش های رزمی به ویژه در حالت غیراصولی؛ در دراز مدت موجب افزایش احتمال بروز آرتروز زانو می گردد.

 

"دکتر جهانی" با توضیح این که ورزش هایی که معمولاً در سنین رشد افراد؛ عمدتا انجام می دهند هیچ گونه اختلالی در فرآیند رشد ایجاد نمی کند، اظهار كرد: ورزش کردن تنها در مواردی که فرد دچار فشار بیش از حد برای یک اندام را در پی داشته باشد، می تواند خطر آفرین باشد.

 

وی ادامه داد: اختلالات می تواند شامل کج بودن زانو، صافی کف پا و نابرابری طول اندام تحتانی با اندام فوقانی باشد؛ که در این موارد سبب خطر زا بودن حتی سبک ترین ورزش ها مانند نرمش های عادی مدارس برای کودکان، به دلیل وارد آمدن فشار زیاد به یک اندام باشد.

 

"دکتر جهانی" گفت: در صورتی که کودکی اختلال زمینه ساز برای آسیب دارد، حتی اگر ورزش را به صورت حرفه ای پیگیری نکند؛ باید توسط یک متخصص معاینه شود، تا اختلال مرتفع گردیده و احتمال آسیب کاهش یابد.

 

وی ادامه داد: در برخی ورزش ها مانند ژیمناستیک به دلیل پایین بودن سن قهرمانی کودکان، باید خیلی سریع ورزش را شروع کنند تا به قهرمانی برسند. بنابراین در صورتی که خانواده ها تصمیم دارند فرزند خود را برای این ورزش ها آماده کنند؛ بهتر است از سنین پایین و مهد کودک او را با نرمش و حرکات پایه آشنا کنند.

 

مسئول کمیته تحقیقات و پژوهش با بیان این که 3 تا 6 سالگی بهترین سن برای آموزش حرکات پایه ورزشی به کودکان است، گفت: کودک در این سنین باید بیاموزد تعادل خود را حفظ کند و راه برود و پرتاب درست و حرکات پایه را یاد بگیرد و بعد می تواند ورزش های تخصصی دیگر را آموزش ببیند.

 

وی با اشاره به این که در ورزش های مختلف؛ سن قهرمانی متفاوت است، تصریح کرد: در برخی ورزش ها مانند والیبال و بسکتبال، سن قهرمانی در حدود 17 و 18 سالگی است اما در ورزش هایی مانند ژیمناستیک سن قهرمانی پایین است. بنابراین زمانی که که نوجوان یا کودک به سمت ورزش تخصصی می رود، باید شرایط مشخص را داشته باشد.

نویسنده مقاله: آقای دکتر جمشید جهانی - مسئول کمیته تحقیقات و پژوهش هیئت پزشکی ورزشی استان فارس

منبع: فدراسیون پزشکی ورزشی - با سپاس فراوان - گروه کوه نوردی کلکچال - www.kolakchal.ir - www.kolakchal.com

 

بخش 5: تبدیل "انتقاد به نفس" به "اعتماد به نفس"

پرسش دوم که مهمتر هم هست: اگر قرار است که در آینده مجدداً چنین مشکل مشابهی برایتان رخ دهد، چگونه قصد دارید آن را کنترل نمایید ؟

 

اگر شما یک دوست و یا همکار با معرفت و ارزشمند دارید، می توانید از او کمک گرفته و مشورت بخواهید. اگر هم ندارید، عقاید خود را بر روی یک کاغذ بنویسید و این سؤالات را از خودتان بپرسید و حتی الامکان از انتقادهای شخصی خودداری کنید.

 

زمانی که از گذشته خود چیزهایی یاد بگیرید و بر روی استراتژی های جدید تمرکز کنید، می توانید به راحتی در "بازی زندگی" موفق شوید. "اعتماد به نفس" زمانی در شما ایجاد می شود که بتوانید از اشتباهات خود درس بگیرید و آن ها را کنار بگذارید؛ تا به موفقیت دست پیدا کنید.

 

به چالشی که در مورد یاد گرفتن از اشتباهات فردی؛ مطرح می شود، خوش آمد بگویید. چرا که آن ها مانند شن ریزه هایی هستند که شما را آماده تغییر می کنند و سبب می شوند تا قدم های بعدی را محکم تر بردارید.

 

سعی کنید در پایان هر روز، خودتان را ارزیابی کرده و میزان کارآیی خودتان را تخمین بزنید. از تقویم شخصی، برای ضبط موفقیت های خود استفاده کنید، ممکن است شما برنده باشید و خودتان هم متوجه نشوید و یا به زودی از یادتان برود. بنا بر این، یادداشت کردن را از خاطر فراموش نکنید.

منبع مطلب: www.arbasi.wordpress.com

بخش 4: تبدیل "انتقاد به نفس" به "اعتماد به نفس"

شما هم با خودتان؛ باید همین طوری رفتار کنید. مانند اتومبیلی که در حال پیشروی به جلو است و در آن، هیچ گونه ترمزی وجود ندارد. اگر شما وقت زیادی را صرف نگاه کردن به آینه عقب بکنید، ممکن است به درختی که در مقابلتان وجود دارد برخورد نمایید. در حقیقت به همین دلیل است که آینه عقب، خیلی کوچک تر از آینه جلو می باشد.

  

تمرکزتان را از آینه عقب بردارید و بیشتر بر روی آینده رانندگی خود تمرکز کنید؛ سعی کنید به هر نحوی که شده؛ خودتان را از حمله های شخصی شایع، دور کنید. از یک پشتیبانی مطمئن درونی، بهره بگیرید. چرا کاری را انجام دادید که کنترل کافی بر روی آن نداشتید ؟

 

قبول این که یکبار در زندگی اشتباه کردید، خیلی راحت تر و بهتر از این است که قبول کنید خودتان یک اشتباه هستید.

 

من قصد جسارت ندارم، اما برای خودم هم این امر پیش آمده که مشغول رانندگی در بزرگراه های تهران بودم و احساس خوبی نسبت به خودم نداشتم. مطمئنم که برخی از رانندگان دیگر نیز یک چنین احساسی، درست شبیه به من داشتند؛ آن ها حتی توان نداشتند که برای دوستانشان هنگام خداحافظی، تمام انگشت های دستشان را تکان دهند.

 

پس از این که مشکل بخصوصی را شناسایی کردید، می توانید با مطرح کردن 2 پرسش از خودتان؛ بیش از پیش بر روی آینده تان تمرکز کنید: اول چه کاری می توانید برای تصحیح مشکل انجام دهید ؟ اگر هر گونه عمل سازنده و یا عذر خواهی می تواند مشکل شما را حل کند، زمانی را فقط به این کار اختصاص دهید.

منبع مطلب: www.arbasi.wordpress.com

بخش 3: تبدیل "انتقاد به نفس" به "اعتماد به نفس"

شما نباید آنطوری که با دیگران صحبت می کنید، با خودتان هم به همان طریق؛ صحبت کنید ! شاید این طور بگویید که : «تو این کار را انجام دادی ؟ تو احمقی ! آیا کسی تو را دید ؟ بله تو را دیدند ! آیا آن ها می دانند که من تو را می شناسم ؟ منظورم اینه که یاد آن زمانی افتادم که چه کسی یک چنین دوستی می خواهد ؟»

 

اگر یک مدیر با کارمندش؛ آن طوری که شما با خودتان صحبت می کنید، حرف بزند؛ کارمند می تواند به راحتی از مدیرش شکایت کرده و پیروز شود. "درون شما" هم این استحقاق را دارد، که به خوبی با آن رفتار کنید. یاد بگیرید که فضایی را به اشتباهاتان نیز اختصاص دهید و آن ها را به عنوان تجربه؛ در مراحل بعدی زندگی به کار بندید.

 

هر چند اشتباه، جزیی از زندگی است، اما ما باید راه هایی را پیدا کنیم که بدون ضربه زدن به استعدادهایمان؛ تنها از انتقادهای سازنده بهره بگیریم. طوری به "انتقاد کردن" نگاه کنید؛ که گویی قصد دارید به عنوان اطلاعاتی در زمینه بهبود و به موفقیت رساندن خودتان استفاده کنید.

 

هدف شما، محکوم کردن و یا سرزنش نفستان نیست؛ بلکه باید به وسیله انتقاد، برای آینده خودتان یک پشتیبان محکم درست کنید که به شما اجازه دهد؛ که فردا خیلی موثر تر از امروز عمل کنید !

 

«اسکات ادم» نقاش فیلم کارتونی «دیلبرت»، با توجه به این دیدگاه؛ با هم گروهی ناشی تنیس خود، برخورد کرد. ماجرا را از زبان خودش بشنویم: «در یکی از تورنمنت های تنیس، با خانمی هم گروهی شده بودم که به تازگی بازی تنیس را یاد گرفته بود. هر بار که یکی از توپ را خراب می کرد، رو به من می کرد و انتظار داشت که من ناراحت و نا امید شوم و با عصبانیت با او برخورد کنم.»

 

«اما من به جای خشم و ناراحتی، نقشه بعدی را با او در میان می گذاشتم و حرکات مفیدتر را به وی آموزش می دادم. با انجام چنین کاری من یک پیغام مهم را به او یاد می دادم: گذشته مهم نیست. من به هیچ وجه قصد نداشتم که او را با تشویق های توخالی و بزرگ کردن های بی مورد بالا ببرم، چرا که این کار، راه به جایی نمی برد و اغلب نتیجه خاصی در بر ندارد.»

  

«اما می دانستم که اگر او بخواهد بیش از اندازه به اشتباهاتش فکر کند، امکان بروز مجدد اشتباه چند برابر می شود. به همین دلیل، اغلب بر روی اهداف آینده توجه داشتم و حرکات بعد را با او تمرین می کردم. خود او نیز تمایل بیشتری به انجام این کار نشان می داد. پس از گذشت چند روز؛ توانایی های او به طور باور نکردنی افزایش پیدا کرد و در نهایت توانستیم برنده تورنمنت شویم !»

منبع مطلب: www.arbasi.wordpress.com