در بسیاری از نقاط دیدنی ایران، هزینه ورود به مناطق؛ در مقابل هزینۀ بالای رسیدن به مقصد (هزینه زمان و هزینه سوخت و آلودگی ایجاد شده توسط آن) بسیار ناچیز است. به ازای چنین درآمد ناچیزی، صیانت و نگهداری بسیار ضعیفی نیز صورت می گیرد.

در سال های اخیر بسیاری از ایرانی ها به سفرهای خارجی و صرف هزینه های زیاد در کشورهای همسایه می پردازند، در صورتی که ورودی هر یک از مکان های دیدنی به طور متوسط 15-20 دلار است، اما هزینه ورودی برای بازدید از مکان های طبیعی ایران (همچون غار «کتله خور») حداکثر 2000 تومان و حتی کمتر است که بسیار ناهماهنگ و ناکافی است.

کولکا کانیون در شهر آرکیوپا پرو (منبع: ویکی پدیا)
برشمردن چنین نکاتی؛ نشان دهنده ناکارآمدی صنعت اکوتوریسم نیست، بلکه اهمیت مدیریت و نظارت را نشان می دهد. بی شک مدیریت مناسب مناطق مورد نظر، به صورتی که تعداد توریست بر اساس ظرفیت منطقه تعیین شود و فعالیت ها (از جمله نحوه اسکان) مد نظر قرار گیرد و همچنین از مردم محلی جهت حفاظت از منطقه مورد نظر استفاده شود، کمک شایانی به پیشبرد اهداف اصلی خواهد بود.

سرکار خانم مریم قدیری خاناپشتی
اکوتوریسم تنها راهی برای کسب در آمد نیست، بلکه علاوه بر حفاظت، هدفی آموزشی دارد که دید بازدیدکنندگان را به طبیعت بازتر می کند که در عین لذت از طبیعت و دانستن اهمیت آن، امکان مشارکت بعدی آن ها در سایر برنامه های محیط زیستی فراهم شود.
منبع: خبرگزاری سبز پرس - نوشته سرکار خانم مریم قدیری خاناپشتی - گروه کوه نوردی کلکچال - www.kolakchal.ir